Suðuroyggin er sum ein minni útgáva av øllum Føroyum. Her eru bæði býir og havnarløg og bygdir og turkiløg. Her eru himmalhøg fjøll, men eisini vallaðir dalar. Men tó so er Suðuroyggin heilt serstøk. Suðringar hava øðrvísi málføri og – vilja tey sjálv vera við – øðrvísi sinnalag.

Vegakervið í Suðuroy er øgiliga gott. Tit kunnu vitja allar bygdirnar í bili ella á súkklu. Eisini eru nógvar bygdagøtur, sum eru góðar at ganga.

Minnist eisini til at gera eitt lítið rend á Lopranseiði, tá ið tit leggja leiðina í ein norðan aftur. Har eru vøtn, vesturskin og hugni fyri allar pengarnar (uttan at brúka eina krónu). Á Lopranseiði ber eisini til at síggja lunda.

Smyril leggur at Krambatanga, sum er beint yvir av høvuðsstaðnum í Suðuroy: Tvøroyri. Stutt haðani er ein loyniligur blettur, sum er nakað so yndisligur: Hvannhagi. Hava tit ikki hoyrt um Hvannhaga, so ljóðar tað ikki av nógvum; men hava tit sæð myndirnar, so vita tit, hvat ið vit meina. Ein túrur í Hvannhaga er besti familjutúrur, ið hugsast kann. Tað er ein fittur teinur at ganga – 3 km frá Trongisvági – men tað er tað vert. 

Kort